เคยนึกเสียดายเวลา
ที่ใช้ไปกับคน-คนหนึ่งไหม
เมื่อสุดท้ายแล้วพบว่าเขาคือ
“คนที่ไม่ใช่”
เสียใจไหม
เมื่อเดินจูงมือกันมาจนสุดทาง
แล้วต้องแยกทาง

เพราะชีวิตไม่อาจกำหนดให้ "คนที่ใช่"
เดินเข้ามาหาเป็นคนแรก
เราจึงต้องใช้เวลาทำความรู้จักทุกคน
ที่บังเอิญเดินผ่านเข้ามาในชีวิต
แม้ว่าคนคนนั้น
อาจจะเพียงเดินเข้ามาพบ
เพื่อจากลาก็ตาม

..อย่างน้อย
ฉันก็ภูมิใจ ที่รู้จักรักเป็น..แม้ไม่ใช่
..อย่างน้อย
หัวใจฉันเองก็ไม่ได้ด้านชา..แม้ไม่ใช่
..อย่างน้อย
ฉันก็ยังแบ่งหัวใจอีกครึ่งหนึ่งให้เธอ..แม้ไม่ใช่
..อย่างน้อย
การได้รักเธอ มันก็เป็นความสุขเล็กๆ..แม้ไม่ใช่
..อย่างน้อย
การได้เจอเธอก็มีค่ามากพอ..แม้ไม่ใช่
..ฉันไม่เคยเสียใจใด ใด....

หากเวลาผ่านไป
เรื่องระหว่างเราจะไม่ใช่
มันคงเป็นเรื่องบังเอิญของความรัก
เมื่อถึงเวลาหนึ่ง
เราต่างไม่ใช่ซึ่งกันและกัน..

แต่ฉันดีใจเสมอนะ...
ว่าครั้งหนึ่ง
ฉันได้เรียนรู้ เรื่องราว
ของความรัก
และได้พบกับเธอ...